Citaat | Parket bij de Hoge Raad 5 december 2014
Onder 3.11 Parket bij de Hoge Raad 5 december 2014
Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 5 december 2014, ECLI:NL:PHR:2014:2274.
Van Andel betoogt in zijn noot onder BaByXL/Amstel dat toepassing van art. 39 Fw op huur van roerende zaken naar zijn mening onwenselijk is. Dat de tekst van het artikel onmiskenbaar in de richting van toepasselijkheid op de huur van roerende zaken wijst en dat onder die omstandigheid aan het wetshistorische argument dat bij de parlementaire behandeling alleen over de huur van onroerende zaken is gesproken, geen doorslaggevende betekenis behoort toe te komen, moet volgens Van Andel P-G Hartkamp worden nagegeven. De wens tot beperking van het toepassingsgebied van art. 39 Fw dient in zijn ogen echter zwaarder te wegen, omdat uit dat arrest voortvloeit dat de rechtspositie van de verhuurder nog verder versterkt wordt dan op basis van het artikel zelf al het geval was. Al eerder stelde Van Hees dat art. 39 Fw uitsluitend ziet op huur van onroerende zaken . Ook Polak vindt dat, omdat er alleen in dat geval – en niet bij huur van roerende goederen – sprake is van plaatselijke gebruiken betreffende het eindigen van de overeenkomst en betreffende de termijn van opzegging. In zijn opvatting is bij faillietverklaring van de huurder van roerende goederen art. 37 Fw van toepassing, de hoofdregel dus . Van Galen ziet nog een argument in de andere aard van de objecten of een eventuele andere functie van de huurovereenkomsten dan de functie van huurovereenkomsten met betrekking tot bijvoorbeeld bedrijfspanden in 1890. Zo acht hij het bijvoorbeeld denkbaar dat een minimumhuurperiode overeengekomen wordt indien de gehuurde objecten in het begin sterk in waarde dalen (auto’s, kopieerapparaten etc.). Vroegtijdige beëindiging van de huurovereenkomst zou er dan toe kunnen leiden dat de som van de ontvangen huren minder is dan de waardedaling. In dat geval zou het volgens Van Galen onbillijk kunnen zijn de aanspraken van de verhuurder te beperken tot drie maanden huur en zou men kunnen menen dat art. 39 Fw zich niet voor toepassing leent als de wetgever destijds dergelijke gevallen niet voorzien heeft .
Zelf controleren
Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ae896f955a5d09ed8dd1e3c708eb0bccb750d62f0e405d2195fbbbcc164dc194. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ae896f955a5d09ed8dd1e3c708eb0bccb750d62f0e405d2195fbbbcc164dc194, en de alinea staat in dat document op bytes 52282 tot 54572.
$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae896f955a5d09ed8dd1e3c708eb0bccb750d62f0e405d2195fbbbcc164dc194 | shasum -a 256