Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 december 2014

Onder 6.4 Parket bij de Hoge Raad 19 december 2014

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 december 2014, ECLI:NL:PHR:2014:2349.

Ik herhaal dat het in casu, net als in de vergelijkbare fiscale zaken J.B. v Switzerland en Chambaz c. Suisse , gaat om bankafschriften en opgave van (het verloop van) rekeningsaldi en (herkomst van) vermogen: in J.B. ging het om fiscaal relevante ‘documents’, en in Chambaz ging het “particulièrement” om “documents” betreffende “ses comptes auprès de la Banque S.” In beide zaken oordeelde het EHRM dat die bescheiden/gegevens niet onder de uitzondering voor wilsonafhankelijk materiaal vielen, maar onder de nemo tenetur -waarborg tegen coercion or oppression ter zake van wils af hankelijk materiaal (zie expliciet J.B. , r.o. 68: “the present case does not involve material (…) which (…) had an existence independent of the person concerned” ( curs . PJW)). Anders dan de Staat stelt, was de procedure waarbinnen de informatie onder dreiging van administratieve boete werd gevorderd in beide zaken niet gericht op bestraffing, maar op belastingheffing. J.B. en Chambaz konden echter niet uitsluiten ( could not exclude , ne pouvait exclure ) dat door hen onder druk van (meer) administratieve boeten geproduceerde bankbescheiden ook gebruikt zouden worden in een boete- of strafprocedure tegen hen wegens onjuiste aangiften.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/88cf50b13bbbe537226c5197e8a3c449f94f82504010a7b3a2edc47f7e47ce94. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 88cf50b13bbbe537226c5197e8a3c449f94f82504010a7b3a2edc47f7e47ce94, en de alinea staat in dat document op bytes 90651 tot 92400.