Onder 4.6. Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2014

Uit de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen – met name uit de verklaringen van het slachtoffer zelf en getuige [getuige 1] dat de auto van verdachte helemaal over het slachtoffer heen was gereden als zij niet snel was weggedraaid (bewijsmiddelen 3 en 4) en de verklaring van getuige [getuige 2] dat de actie van verdachte met zijn auto voor het slachtoffer veel erger had kunnen aflopen (bewijsmiddel 5) – blijkt dat de kans dat het slachtoffer onder de wielen van de auto terecht zou komen en daardoor zwaar lichamelijk letsel zou bekomen, aanmerkelijk is geweest. Gelet op die evidente gevaarlijkheid van verdachtes gedraging is ’s Hofs oordeel dat de verdachte ten minste voorwaardelijk opzet had op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, niet onbegrijpelijk. Erkend kan worden dat het Hof dat oordeel erg ongelukkig onder woorden heeft gebracht. Met de gewraakte overweging zal het Hof echter niet bedoeld hebben tot uitdrukking te brengen dat verdachte slechts opzet had op het niet zwaar te noemen letsel dat zich heeft gerealiseerd, maar dat de verdachte de kans dat het slachtoffer zou worden overreden en daardoor zwaar lichamelijk letsel zou oplopen, heeft aanvaard, welke kans op overrijden zich ook heeft gerealiseerd (en waarbij het uitblijven van zwaar lichamelijk letsel alleen is achterwege gebleven doordat het slachtoffer zich op het laatste moment wist om te draaien).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d8e84a2a6525ebefa8762265e3671c6d8ccee19ac2f97066feb8dec4d8aed4ee | shasum -a 256