Onder 7.3. Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2014

Het is wellicht goed de vraagstelling te concretiseren door haar toe te spitsen op de onderhavige zaak. Het Hof had de keuze uit tenminste drie scenario’s die niet op voorhand als onwaarschijnlijk buiten beschouwing konden worden gelaten. Het eerste scenario is het bewezenverklaarde scenario: de verdachte heeft het slachtoffer in haar eentje gewurgd. Haar vriend [betrokkene 1] was op dat moment even de deur uit. Het tweede scenario is dat het slachtoffer door de genoemde vriend is gewurgd. De verdachte was daarbij niet of hooguit als getuige aanwezig. Het derde scenario is dat verdachte en haar vriend beiden de hand hebben gehad in de dood van het slachtoffer. De verdachte is dan als medepleger of als medeplichtige bij de doodslag betrokken geweest. Het tweede en het derde scenario zijn met de voor het bewijs gebezigde verklaringen van de verdachte niet te rijmen. Door de verdediging is echter aangevoerd dat het heel wel mogelijk is dat de verdachte de schuld op zich heeft genomen omdat zij niet wilde dat haar vriend langdurig achter de tralies verdween. Die stelling is zodanig onderbouwd dat op grond daarvan in redelijkheid getwijfeld kan worden aan de juistheid van de bekentenissen. Mag van het Hof gevergd worden dat het die twijfel wegneemt?

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6413755563b284eb95641f519c24c89ff0d696b902d3a023867986cb09248eb | shasum -a 256