Alinea 63 Parket bij de Hoge Raad 4 maart 2014

In de onderhavige zaak is er mijns inziens van zo een evidente fout die meteen bij de lezing van de oorspronkelijke beslissing opvalt, geen sprake. De oorspronkelijke beslissing is weliswaar niet uitgebreid gemotiveerd, maar wel naar de wettelijke criteria verantwoord. Die beslissing zelf bevat geen aanknopingspunten voor het aannemen van een manifeste vergissing of fout. Wat het hof een herstelbeschikking heeft genoemd, is veel meer dan dat. De herstelbeschikking is in de plaats gekomen van de oorspronkelijke beslissing. De oorspronkelijke beslissing is, in de bewoordingen van het hof in zijn arrest van 20 februari 2012, "van de baan". De oorspronkelijke beslissing dat het hoger beroep niet kan worden ontvangen is door de herstelbeschikking volledig omgedraaid en wel in die zin dat wel verlof is verleend en het hoger beroep dus wél ontvankelijk is. Het effect is geweest dat een eerdere beslissing is gekeerd in haar tegendeel. In zo een resultaat wordt slechts voorzien door de regeling van de rechtsmiddelen. Omdat de oorspronkelijke beschikking onherroepelijk was vanaf het moment dat zij is genomen, omdat er geen gewoon rechtsmiddel tegen is opengesteld, vertoont de stap die de voorzitter op 8 december 2010 heeft gezet nog de meeste gelijkenis met het buitengewone rechtsmiddel van herziening. In de Memorie van toelichting bij het voorstel dat uiteindelijk is uitgemond in de Wet van 12 september 2002, Stb. 479 tot wijziging van de regeling van de herziening in Sv op grond van uitspraken van het EHRM, verdedigde de minister de beperking van de uitbreiding van de herziening tot uitspraken van het EHRM met uitsluiting van die van het HRC door erop te wijzen dat de uitspraken van het EHRM in tegenstelling tot die van het HRC bindend zijn. De herstelbeschikking na een beslissing van het HRC is dus een voorziening die de wetgever zelf niet heeft gewild. En het is de wetgever die bepaalt welke rechtsmiddelen openstaan tegen rechterlijke beslissingen. De herroeping van de eerste beslissing op grond van een na die beslissing tot stand gekomen Communication van het HRC staat mijns inziens daarom op gespannen voet met het gesloten stelsel van rechtsmiddelen. De weigering om op 19 november 2007 verlof te verlenen was dus onherroepelijk en kon niet meer worden aangetast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/79ce7701cc4a0e0b71898c66bf4c4e7c1d52ef818cc40d2d1199bcfa0d632023 | shasum -a 256