Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 4 maart 2014

Maar de herstelbeschikking is ruim drie jaar na de aanvankelijke beschikking gegeven, kennelijk op initiatief van de verdediging die zich toen kon beroepen op de Communication van het HRC. Het oordeel van het HRC concentreerde zich op het ontbreken van een gemotiveerd oordeel, van een proces-verbaal van de zitting en van een overzicht van de gebezigde bewijsmiddelen. Het ontbreken van een beschikking van de RC om getuigen te horen is daar niet ter sprake gekomen. Ik neem aan dat de advocaat van verdachte op de voet van art. 186a lid 3 Sv juncto art. 411a lid 3 Sv op de hoogte is gesteld van het voornemen van de RC. Maar klaarblijkelijk heeft dat de advocaat van verdachte er niet toe gebracht toen reeds de voorzitter van het gerechtshof van deze informatie te voorzien. Als dat wel was gebeurd en de voorzitter had dan reeds zijn eerdere beschikking herroepen en alsnog verlof voor hoger beroep verleend, zou de zaak wellicht anders hebben kunnen liggen. Maar nu de herstelbeschikking is gebaseerd op de Communication van het HRC van bijna drie jaar later is dit mijns inziens, gelet ook op het grote belang dat duidelijkheid wordt geschapen over de onherroepelijkheid van rechterlijke vonnissen, een gepasseerd station. Ten overvloede merk ik op dat de relatie tussen de miscommunicatie tussen voorzitter en RC enerzijds en het niet voldoen aan de eisen van een behoorlijke procesorde of van een eerlijk proces anderzijds niet nader wordt toegelicht. Niet wordt duidelijk gemaakt waarom de verdediging onvoldoende mogelijkheden heeft gehad om het recht om in hoger beroep te gaan op een effectieve en betekenisvolle wijze gestalte te geven doordat de voorzitter niet heeft kunnen beschikken over de beslissing van de RC en de resultaten van diens onderzoek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/79ce7701cc4a0e0b71898c66bf4c4e7c1d52ef818cc40d2d1199bcfa0d632023 | shasum -a 256