Onder 8.6. Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2014

Het Hof heeft onder meer tot het bewijs gebezigd de aangifte namens V&D door [betrokkene 2], zijnde de door het Hof bedoelde beveiligingsbeambte. In deze aangifte verklaart de beveiligingsbeambte onder meer dat hij heeft gezien dat de man met de tas de paskamer inging en de vrouw met de volle tas de paskamer uitkwam. Zijn – kennelijke – waarneming dat de man met een ‘lege’ tas de paskamer inging en dat de vrouw weer met een volle tas de paskamer uitkwam, lijkt mij, tezamen met de door hem aan de agenten doorgegeven waarneming dat de man in de paskamer tot drie keer toe een stapel kleding kreeg aangereikt door de vrouw, dat de man de paskamer niet is uit geweest en dat zij vervolgens naar buiten liepen zonder te betalen, voldoende voor een redelijk vermoeden van schuld. Dat deze informatie niet in deze precieze vorm aan de agenten die de verdachte aanhielden, was doorgegeven, maakt naar mijn mening niet dat zij ten tijde van de aanhouding niet het redelijk vermoeden hadden dat de verdachte zich aan diefstal had schuldig gemaakt. Ik meen namelijk dat de agenten bij hun oordeel dat sprake was van een redelijk vermoeden van schuld mochten betrekken dat de summiere informatie afkomstig was van een beveiligingsbeambte die geacht mag worden te beschikken over specifieke ervaring en deskundigheid als het om het herkennen van winkeldiefstal gaat en die ook geacht mag worden de politie niet zonder reden in te schakelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/94faac65f1f84274d0b2d1738a2686424325aac760b7ec6272b7ed7a65485c97 | shasum -a 256