Onder 3.9. Parket bij de Hoge Raad 2 mei 2014

Een arrestatieverzoek − een alledaagse gebeurtenis in het internationale rechtsverkeer − is op zichzelf niet aan te merken als het uitlokken of bewerkstelligen van foltering van de aan te houden persoon: het verzoek strekt slechts tot vrijheidsbeneming. In de redenering van het hof is in dit geval sprake van bijkomende omstandigheden. Een verzoek van de V.S. aan de Pakistaanse autoriteiten tot aanhouding van de opgeëiste persoon als verdacht van terroristische handelingen vestigt de aandacht van de I.S.I. op de opgeëiste persoon en op de aard van de tegen hem bestaande verdenking. Het oorzakelijk verband tussen het aanhoudingsverzoek op deze grond en de foltering in Pakistan heeft het hof aangegeven met de overweging dat de desbetreffende functionarissen van de V.S. wisten althans hebben moeten weten dat de foltering het (vrijwel) onvermijdelijke gevolg van de aanhouding zou zijn. Kortom, in de redenering van het hof gaat het om een actieve gedraging van functionarissen van de V.S. en is de foltering niet een onvoorzien en onvoorzienbaar gevolg van het aanhoudingsverzoek geweest. Het hof heeft het oog op wat wij in het Nederlandse strafrecht zouden aanduiden als: het verschaffen van gelegenheid, middelen of inlichtingen tot het plegen van het misdrijf van foltering. De klacht dat het hof over het hoofd heeft gezien dat een actieve gedraging van de V.S. nodig was, mist daarom feitelijke grondslag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efe8dd90fe307147b774c855c4ab75304f98b3213441084decdad37b19126742 | shasum -a 256