Onder 3.26. Parket bij de Hoge Raad 2 mei 2014

Het object van beoordeling verschilt: de burgerlijke rechter beoordeelt de rechtmatigheid van het besluit van de minister tot inwilliging van het uitleveringsverzoek. De uitleveringsrechter beoordeelt de toelaatbaarheid van de verzochte uitlevering. Niettemin is een overlap denkbaar. In de systematiek van de Uitleveringswet is het mogelijk dat de uitleveringsrechter inwilliging van een uitleveringsverzoek toelaatbaar acht, de minister het uitleveringsverzoek inwilligt en vervolgens de burgerlijke rechter de beschikking van de minister onrechtmatig verklaart en de uitvoering van dat besluit verbiedt. Deze situatie kan zich bijvoorbeeld voordoen wanneer de uitleveringsrechter van oordeel is dat het uitleveringsverzoek aan alle vereisten van het toepasselijke uitleveringsverdrag voldoet, maar twijfel heeft of de verzochte uitlevering in strijd zal komen met een ander verdrag zoals een mensenrechtenverdrag. De uitleveringsrechter kan dan de beslissing aan de minister overlaten, omdat de minister de gevreesde strijdigheid van de uitlevering met dat andere verdrag wellicht kan voorkomen door van de verzoekende staat de nodige garanties te bedingen. Indien vervolgens de burgerlijke rechter van oordeel is dat de minister onvoldoende deugdelijke garanties heeft bedongen m.b.t. de behandeling die de opgeëiste persoon na zijn uitlevering ten deel zal vallen, kan hij (de burgerlijke rechter) de uitlevering alsnog verbieden. Deze problematiek kwam aan de orde in HR 15 september 2006, NJ 2007/277. In zijn daaraan voorafgaande conclusie schreef de A-G Wortel onder meer:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efe8dd90fe307147b774c855c4ab75304f98b3213441084decdad37b19126742 | shasum -a 256