Onder 4.6. Parket bij de Hoge Raad 2 mei 2014

Met de omstandigheid dat de benodigde feiten buiten het domein van de opgeëiste persoon liggen − anders gezegd: met de achterstand van de opgeëiste persoon ten aanzien van het verkrijgen van informatie − heeft het hof rekening gehouden in de vorm van de in rov. 3.7 en 3.8 van het tussenarrest bedoelde onderzoeksplicht van de Staat. Mocht die beslissing in het principaal cassatieberoep geen stand houden, dan dient de vraag zich aan of het hof uit anderen hoofde maatregelen had moeten nemen om de inequality of arms op te heffen. Het vereiste van fair trial in art. 6 lid 1 EVRM omvat onder meer het beginsel van equality of arms . Dit beginsel houdt in dat iedere procespartij een redelijke kans moet krijgen om zijn zaak aan de rechter voor te leggen onder voorwaarden die haar niet op voorhand in een achterstandspositie brengen ten opzichte van de tegenpartij in het geding . Voor de patiënt op de operatietafel die stelt het slachtoffer te zijn geworden van een medische kunstfout, maar niet of nauwelijks mogelijkheden heeft om dat standpunt te bewijzen of met feiten te onderbouwen, heeft de Hoge Raad gekozen voor een extra stelplicht van de wederpartij in het geding, waarmee de ongelijke informatiepositie kan worden hersteld. Van de tot schadevergoeding aangesproken arts (c.q. het tot schadevergoeding aangesproken ziekenhuis) kan in zo’n geval worden verlangd dat deze voldoende feitelijke gegevens verschaft ter motivering van zijn betwisting van de stellingen van de patiënt, teneinde aan de patiënt aanknopingspunten te verschaffen voor een eventuele bewijslevering . Een dergelijke bewijsregel − beter: regel over de eisen aan de stelplicht − kan ook worden aangenomen ten behoeve van een slachtoffer van foltering. Indien de Hoge Raad aan dit middelonderdeel toekomt en met deze gedachte meegaat, zou de klacht in zoverre slagen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efe8dd90fe307147b774c855c4ab75304f98b3213441084decdad37b19126742 | shasum -a 256