Onder 2.15. Parket bij de Hoge Raad 2 mei 2014

De achtergrond van deze jurisprudentiële uitzonderingsregel kan niet zijn dat een in het verleden in de verzoekende staat ondergane foltering voorspellende waarde heeft voor het risico dat de opgeëiste persoon, na uitlevering aan de verzoekende staat, andermaal zal worden gefolterd. Immers, voor die gevallen zou de minister, na stevige onderhandeling met de verzoekende staat, garanties tegen een toekomstige foltering kunnen bedingen. Kennelijk is de ratio achter deze jurisprudentiële uitzonderingsregel een andere, namelijk de gedachte dat als in (of door toedoen van) de verzoekende staat foltering heeft plaatsgevonden in verband met de vervolging of het strafrechtelijk onderzoek ten behoeve waarvan de uitlevering is verzocht , de opgeëiste persoon in die staat geen eerlijk proces kan hebben gehad noch zal kunnen krijgen. Met andere woorden: indien de foltering heeft plaatsgevonden in verband met het strafrechtelijk onderzoek ten behoeve waarvan de uitlevering is verzocht, is dat strafrechtelijk onderzoek (en/of de daarop gebaseerde vervolging) internationaalrechtelijk ‘besmet’ geraakt en mag de minister in geen geval medewerking verlenen aan de voortzetting daarvan. In die situatie past het, dat de uitleveringsrechter de beslissing van de minister niet afwacht en meteen zelf de uitlevering ontoelaatbaar verklaart . Ook in het arrest van 17 april 2012 is dit criterium toegepast; zie 1.1.7 hiervoor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efe8dd90fe307147b774c855c4ab75304f98b3213441084decdad37b19126742 | shasum -a 256