Onder 2.2 Parket bij de Hoge Raad 7 februari 2014

Onderdeel 1 klaagt dat het toetsingskader dat het hof in rechtsoverwegingen 2.1-2.5 heeft gehanteerd rechtens onjuist is, althans niet juist toegepast, althans onvoldoende (begrijpelijk) gemotiveerd. Allereerst wordt onder verwijzing naar rechtspraak van de Hoge Raad geklaagd dat het hof met het oordeel dat het recht van [eiseres] om het processtuk in de hoofdzaak te nemen is vervallen door niet op de roldatum van 27 november 2013 (tevens) haar memorie van grieven te nemen, heeft miskend dat het recht om het processtuk in de hoofdzaak te nemen niet vervalt wanneer op een incidentele vordering eerst en vooraf moet worden beslist vanwege een bijzondere wettelijke regeling of omdat ‘de zaak dat meebrengt’ (art. 209 Rv.). De aard van het exhibitie-incident op de voet van art. 843a Rv. brengt met zich dat de beslissing daarop van belang kan zijn voor de wending die de hoofdzaak neemt en om die reden eerst moet worden beslist op het exhibitie-incident . Voor zover niet in zijn algemeenheid dient te gelden dat het exhibitie-incident zich leent om vooraf te worden beslist, is het oordeel dat in het onderhavige geval géén sprake is van een incidentele vordering waarop vooraf dient te worden beslist, onjuist, althans onvoldoende gemotiveerd nu het hof (i) niet (kenbaar) heeft getoetst aan de maatstaf van art. 209 Rv. en (ii) de daarbij geldende wegingsfactoren onjuist heeft gewaardeerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0f9e7ed0c04f1878fc57b7959f40dafe7281a32931981fcbbc8894e511c558c9 | shasum -a 256