Onder 2.24 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2014

Er blijkt niet dat (de uitzondering uit art. 12.1 van) de algemene voorwaarden inhoudelijk aan de orde zijn gekomen bij het aangaan van de opdrachtrelatie. Ook blijkt niet dat partijen een eigen betekenis hebben willen toekennen aan het begrip “aan opzet gelijk te stellen grove onzorgvuldigheid”. Uitleg van de term “grove zorgvuldigheid” is ook geen onderdeel van het partijdebat geweest in de feitelijke instanties. Pas in cassatie wordt door Shipcon (in de schriftelijke toelichting onder 23) de stelling ingenomen dat het “schuld”-begrip in de algemene voorwaarden een andere betekenis heeft dan “bewuste roekeloosheid”. Ik kan Shipcon daar niet in volgen. De rechtbank heeft in rov. 4.27 van het eindvonnis, mogelijk op dat pad gebracht door de in rov. 4.26 samengevatte stelling van Shipcon dat de handelwijze van BDO is te kwalificeren als “ opzet, althans bewuste roekeloosheid” , overwogen: “ [betrokkene 3] heeft bewust roekeloos gehandeld (…). ” Ook in hoger beroep heeft Shipcon gesteld: “ Zij miskent dat artikel 12.1 van de algemene voorwaarden zó is geformuleerd, dat BDO in casu - nu [betrokkene 3] bewust roekeloos heeft gehandeld - geen beroep op de aansprakelijkheidsbeperking toekomt. “ Met “opzet” en “grove onzorgvuldigheid” uit de algemene voorwaarden is in die omstandigheden volgens mij niets anders bedoeld dan het ons bekende begrippenpaar “opzet” en “bewuste roekeloosheid”. Het hof lijkt beide begrippen ook als synoniemen te gebruiken in rov. 4.28 en 4.29.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9e18fc33b420ad2c2f973d9cee7fd51f1ec98698d7feb942cd7db539dded6098 | shasum -a 256