Onder 2.2 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2014

Het subonderdeel memoreert dat de Staat heeft uiteengezet dat onder de Subsidieregeling ESF-3 de groep van aanvragers van de onderhavige subsidie was beperkt tot de aangewezen rechtspersonen die een bijdrage leverden aan de uitvoering van het programma ESF-3 en die voor het leveren van die eigen bijdrage ook een eigen verantwoordelijkheid droegen . De reden hiervoor was dat werd verwacht dat deze rechtspersonen een meerwaarde hadden bij het ondersteunen van een samenhangend beleid. OTIB was één van de bedoelde rechtspersonen. De mededelingen die in het kader van de ESF-3 subsidieregeling over het subsidieplafond werden gedaan, richtten zich volgens de uiteenzettingen van de Staat dan ook uitsluitend tot de zojuist genoemde beperkte groep van aanvragers. Naar de Staat in hoger beroep eveneens heeft aangevoerd, treedt een subsidieplafond op grond van art. 4:27 Awb eerst in werking indien het aan de belanghebbenden (in het onderhavige geval de beperkte groep van mogelijke aanvragers) is bekendgemaakt. Daarmee dient die bepaling de rechtszekerheid van de (beperkte groep van) aanvragers en strekt zij uitsluitend ter bescherming van hen. Het vorenstaande geldt - nog steeds volgens de Staat - temeer nu de door het hof geformuleerde zorgvuldigheidsnorm geen betrekking heeft op een specifiek (onrechtmatig) handelen jegens Fabricom maar op een handelen (het verstrekken van informatie) dat was gericht tot een beperkte groep van aanvragers (waartoe Fabricom niet behoorde), terwijl de subsidie niet rechtstreeks aan Fabricom kon worden betaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c026760d97fede2b38cca4f9804ac13fc94ca416f1c57f775b8e527af85cfa8e | shasum -a 256