Citaat | Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2014

Onder 17. Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2014

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2014, ECLI:NL:PHR:2014:573.

Dat een verboden toestand voortduurt, betekent nog niet dat opeenvolgende constateringen daarvan als manifestaties van één en hetzelfde delict moeten worden aangemerkt. Het is dus nogal verwarrend om van “één voortdurend delict” te spreken, ofschoon daarmee in losse bewoordingen tot uitdrukking kan worden gebracht dat de verboden toestand niet is onderbroken. In abstracto is geen eenvoudig antwoord te geven op de vraag wanneer sequentiële constateringen van één doorlopende verboden toestand moeten worden beschouwd als de openbaringen van één en hetzelfde strafbare feit dan wel van te onderscheiden delicten (waarop de samenloopbepalingen eventueel hun mitigerende werking moeten uitoefenen). Die beantwoording is m.i. afhankelijk van vraagpunten van uiteenlopende aard, zoals (a) of de dader redelijkerwijs een keuzemogelijkheid heeft gehad om de verboden toestand te beëindigen, c.q. of hem de gelegenheid is geboden alsnog gehoor te geven aan de strafrechtelijk gesanctioneerde verplichting, (b) of voor de verdachte kenbaar repressief is opgetreden naar aanleiding van een eerdere constatering van het verzuim de verboden situatie te beëindigen, en (c) of het maatschappelijk wenselijk is om verschillende constateringen van de voortdurende verboden toestand afzonderlijk te behandelen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/85c4e6e298d53f6c2037b92138f6b455613a2789e76bd8d3c846937603592320. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 85c4e6e298d53f6c2037b92138f6b455613a2789e76bd8d3c846937603592320, en de alinea staat in dat document op bytes 21043 tot 22432.