Onder 2.12. Parket bij de Hoge Raad 11 april 2014

In het strafprocesrecht was en is de tolkenbijstand geregeld in art. 275 en 276 Sv. Indien een verdachte de Nederlandse taal niet of niet voldoende beheerst, wordt het onderzoek niet voortgezet zonder de bijstand van een tolk. In de gevallen waarin de bijstand van een tolk wordt gevorderd, wordt ten bezware van de verdachte geen acht geslagen op hetgeen ter terechtzitting is gesproken of voorgelezen, zonder dat dit voor hem vertolkt is. Indien eerst ter terechtzitting blijkt dat de bijstand van een tolk nodig is, wordt deze door de rechtbank opgeroepen. De Hoge Raad heeft hieraan de uitleg gegeven dat vertolking nodig is in een taal die de verdachte wél voldoende beheerst; dat is niet noodzakelijk zijn of haar moedertaal . De regeling van de tolkenbijstand in het strafprocesrecht houdt verband met Europese regelgeving. Art. 6, lid 3 onder e, EVRM geeft een ieder tegen wie een vervolging is ingesteld, het recht zich kosteloos te doen bijstaan door een tolk, indien hij de taal die ter terechtzitting wordt gebezigd, niet verstaat of niet spreekt . Daarnaast schrijft dit artikel, in lid 3 onder a, voor dat een ieder tegen wie een vervolging is ingesteld, het recht heeft onverwijld, in een taal die hij verstaat en in bijzonderheden, op de hoogte te worden gesteld van de aard en de reden van de tegen hem ingebrachte beschuldiging .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44ecce78985191b9337e8b4cac54b6221033b93483dad8739bb21b507ca9a386 | shasum -a 256