Onder 3.37 Parket bij de Hoge Raad 20 juni 2014

Nu zou men verwachten dat een hoofdelijke veroordeling voor dezelfde schade zich vertaalt in een hoofdelijke veroordeling voor de proceskosten, zodat op het eerste gezicht niet duidelijk is waarom in dit opzicht tussen [eiser 1] en Kameleon een onderscheid wordt gemaakt. Ik denk echter dat het hof niet zozeer het oog heeft gehad op hoofdelijke veroordeling als zodanig als wel op de feiten en omstandigheden die aanleiding hebben gegeven tot deze hoofdelijke veroordeling. Daarin staat het handelen van [eiser 1] als initiator van de verschillende transacties centraal (zie vooral rov. 4.2.5, eerste t/m vijfde volzin, en 4.3.2, slotzin) terwijl de aansprakelijkheid van Kameleon, de vennootschap waarvan [eiser 1] zich bediende bij één van de onderzochte transacties, in zekere zin een afgeleide daarvan is (zie bij 3.30.1). Zie ik het goed, dan beoogt het hof dit verschil in betrokkenheid tot uitdrukking te brengen in de kostenveroordeling. In deze lezing ligt aan de beslissing niet ten grondslag de gedachte dat de curator bij een kostenveroordeling van Kameleon onvoldoende belang had omdat de curator zich op Krimat en [eiser 1] kon verhalen, zodat het middel ook ik zoverre feitelijke grondslag mist, en kan de beslissing ook niet als onbegrijpelijk worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5281e8da9f9ebba040c74f20ce176663564fca028ff77550dbc00eee3521f4af | shasum -a 256