Onder 4.3 Parket bij de Hoge Raad 7 februari 2014

De Staatssecretaris verweert zich als volgt: niet bestreden wordt ’s Hofs oordeel dat eventuele winst behaald met niet-zorgactiviteiten ter vrije beschikking aan de aandeelhouder staat. Dat geen niet-zorgactiviteiten zijn verricht noch zullen worden verricht, doet niet ter zake; beslissend is dat er geen statutaire beletselen zijn om niet-zorgactiviteiten te ondernemen en winst daaruit aan niet-algemeen-nuttige doelen te besteden. Uit HR BNB 1984/29 (zie 6.1 hierna) blijkt dat het Hof uit het woord “kan” in art. 4 Uitvoeringsbesluit Vpb terecht heeft afgeleid dat beslissend is of de mogelijkheid bestaat dat winsten worden bestemd ten nutte van niet-kwalificerende doelen. De winstbestemmingseis is niet pas relevant als er feitelijk winst is gemaakt met niet-zorgactiviteiten. Ook onjuist is belanghebbendes opvatting dat alleen daadwerkelijke winst uit niet-zorgactiviteiten aan de vrijstelling in de weg zou staan, nu die er toe zou leiden dat de vrijstelling in een verliesjaar zou gelden, en in het volgende jaar winst wordt behaald die dit verlies kan overtreffen. Gezien de ratio van de winstbestemmingseis kan een kapitaalvennootschap slechts vrijgesteld worden als haar uiteindelijke aandeelhouder ook een ex art. 5(1)(c) Wet Vpb juncto art. 4 Uitvoeringsbesluit Vpb vrijgesteld lichaam is of een algemeen belang behartigt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de77f8a0cc7259ac0557cbbb77475da8c2eb4fa50b312d04a3f45e6a6cd86bf6 | shasum -a 256