Onder 11. Parket bij de Hoge Raad 20 mei 2014

Voor zover in de toelichting op het middel wordt betwist dat verzoeker de aanmerkelijke kans bewust heeft aanvaard, merk ik – hoewel het hier om een poging gaat - in de eerste plaats op dat voor een bewezenverklaring van het voorwaardelijk opzet op zwaar lichamelijk letsel niet dient vast te staan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel in de specifieke vorm waarin het zich in het bepaalde geval heeft voorgedaan heeft aanvaard. Daarbij komt dat uit de bewijsvoering van het Hof volgt dat verzoeker met de gatenboor gericht heeft gestoken in de armen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2]. Het oordeel van het Hof dat deze gedragingen naar hun aard zozeer gericht waren op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel dat het niet anders kan zijn dan dat verzoeker die kans ook heeft aanvaard, getuigt naar mijn inzicht niet van een onjuiste rechtsopvatting en is evenmin onbegrijpelijk. Hetzelfde geldt voor het onbesuisd – kennelijk op buikhoogte van het slachtoffer [slachtoffer 3] – rondzwaaien met de gatenboor terwijl een aantal personen zeer dicht bij verzoeker stond. Verzoeker moet zich wel ervan bewust zijn geweest dat hij werd omringd door verschillende personen; hij had immers ruzie met (enkele van) hen. Ik kan de steller van het middel niet volgen in zijn opvatting dat het onbesuisd en in het wilde weg zwaaien juist een contra-indicatie oplevert voor het aanvaarden van de kans op zwaar lichamelijk letsel. Door in een dergelijke situatie met een scherp voorwerp als een gatenboor rond te gaan zwaaien, kan worden gezegd dat verzoeker de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij een of meer van de omstanders zwaar lichamelijk letsel zou toebrengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9cdb2b228a5ba182d82cf8d667ac91dbb19fbca89dfaee72e98ab7359fe04884 | shasum -a 256