Onder 2.20. Parket bij de Hoge Raad 27 juni 2014

De hamvraag blijft: of een ouder die niet (mede) het gezag over de betrokken minderjarige uitoefent en niet zelf de ondertoezichtstelling heeft verzocht, in eerste aanleg (m.b.t. de mogelijkheid een verweerschrift in te dienen) en in hoger beroep (als appellant of m.b.t. de mogelijkheid in appel een verweerschrift in te dienen) behoort te worden aangemerkt als een ‘belanghebbende’ in de zin van art. 798 lid 1 Rv, dus als een persoon op wiens rechten of verplichtingen de zaak rechtstreeks betrekking heeft. Zoals gezegd (alinea 2.5) volgt uit de parlementaire geschiedenis dat het in dit verband ook kan gaan om rechten die worden ontleend aan rechtstreeks in de nationale rechtsorde toe te passen bepalingen in verdragen, zoals art. 8 EVRM. Naar aanleiding van de beschikking van 21 mei 2010 heeft Forder betoogd, samengevat, dat het uit elkaar halen van het gezin in het kader van de verzochte uithuisplaatsing schade kan veroorzaken aan het gezinsleven waarin de broer en de uit huis te plaatsen minderjarigen banden met elkaar onderhielden. Langs die weg zou de broer, ook al was hij niet belast met het ouderlijk gezag, toch rechtstreeks worden getroffen in een door art. 8 EVRM beschermd recht . Forder heeft gewezen op rechtspraak van het EHRM over art. 6 en art. 8 EVRM. Hoewel de tekst van art. 8 EVRM geen procedurevoorschriften bevat, houdt het vereiste respect voor het family life in dat bij belangrijke kinderbeschermingsbeslissingen de ouders in beginsel in de besluitvorming worden betrokken .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/982fcee84911210e15a71e2414768ad79685e2bc97262257ee7b05114150e2bb | shasum -a 256