Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2014

Uit de rechtspraak van het HvJEU blijkt dat de intentie van de met het gezag belaste ouder een relevante factor kan zijn bij de beoordeling van de gewone verblijfplaats van de kinderen. Zowel rechtbank als hof hebben rekening gehouden met de intentie van de moeder om met de kinderen in Israël te gaan wonen, zodat de klacht feitelijke grondslag mist waar betoogd wordt dat het hof voorbij is gegaan aan de daarop betrekking hebbende grief van de moeder. Voorts heeft het hof rekening gehouden met de intentie van de vader die erop was gericht dat de kinderen hun gewone verblijfplaats in Nederland zouden behouden. Daar partijen het ouderlijk gezag over [kind 1] gezamenlijk uitoefenen, moet de intentie van de vader betrokken worden bij beoordeling van de gewone verblijfplaats van [kind 1]. Dat ligt anders bij de beoordeling van de gewone verblijfplaats van [kind 2], omdat de moeder tot 21 september 2012 van rechtswege alleen het gezag over [kind 2] had. In zoverre betoogt het middel terecht dat de intentie van de vader niet van belang is bij het vaststellen van de gewone verblijfplaats van [kind 2], doch het ontbreekt de moeder aan belang bij deze klacht omdat het oordeel van het hof omtrent de gewone verblijfplaats van de kinderen op meer dan alleen de intenties van de ouders is gebaseerd (zie hiervoor, nr. 2.5).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d17785ea80ea2959a14ff6ef8703f9018b6e4690a4c189cdd284f325612a635a | shasum -a 256