Onder 36. Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2014

Middelonderdeel 2 komt op tegen rov. 33-34 (en de voortbouwende overwegingen in rov. 35 e.v.), waar het hof overweegt dat Interpolis – die [verweerder] in het kader van het persoonlijk onderzoek gedurende acht dagen heeft laten observeren (en volgen), en videobeelden van hem heeft laten vervaardigen – met het doen uitvoeren van een persoonlijk onderzoek inbreuk heeft gemaakt op [verweerder] recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en dat dit in beginsel een onrechtmatige daad oplevert, tenzij zich een rechtvaardigingsgrond voordoet. Het hof stelt voorop dat de vraag of een dergelijke rechtvaardigingsgrond zich voordoet, slechts kan worden beoordeeld in het licht van de omstandigheden van het geval door tegen elkaar af te wegen enerzijds de ernst van de inbreuk op het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en anderzijds de belangen die met de inbreuk makende handelingen redelijkerwijs kunnen worden gediend. Het hof benadrukt dat bij de beoordeling of in het onderhavige geval Interpolis een succesvol beroep op een rechtvaardigingsgrond toekomt, van belang is dat Interpolis zich niet heeft gehouden aan de Gedragscode Persoonlijk Onderzoek waarin deze afweging geacht moet worden een belangrijke belichaming te hebben gevonden. Het hof constateert dat de ernst van de inbreuk op het recht van [verweerder] op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer beperkt is gebleven, doch het ziet geen rechtvaardigingsgrond aanwezig die aan de inbreuk het onrechtmatig karakter kan ontnemen nu Interpolis haar belang bij het instellen van het onderzoek op het moment dat zij daartoe besloot, niet hard heeft kunnen maken en evenmin bijkomende omstandigheden heeft gesteld die tot een ander oordeel nopen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a2c8d3388b8792a9c6501ec6d01867c0055a9a2a9e8d0d040554c50f687ad54f | shasum -a 256