Onder 42. Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2014

Middelonderdeel 3 klaagt dat ook al zou aangenomen moeten worden dat Interpolis zich niet aan de Gedragscode heeft gehouden en dat Interpolis met het persoonlijk onderzoek een inbreuk heeft gemaakt op [verweerder] recht op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer die meebrengt dat het door Interpolis met het onderzoek vergaarde bewijs als onrechtmatig verkregen moet worden aangemerkt, dat zulks dan niet zonder meer betekent dat het door Interpolis met het onderzoek vergaarde bewijs buiten beschouwing moet blijven bij de verdere beoordeling van het geschil. Het onderdeel klaagt dat voor het oordeel dat het onrechtmatig verkregen bewijs buiten beschouwing moet blijven bijkomende omstandigheden zijn vereist. De door het hof meegewogen omstandigheden, namelijk (a) dat Interpolis onvoldoende alternatieven heeft benut om te bezien of haar vermoedens van fraude ontkracht kunnen worden, en (b) dat niet gezegd kan worden dat [verweerder] door zijn opstelling de onoorbare wijze van bewijsgaring heeft uitgelokt of in de hand gewerkt, zijn daarvoor onvoldoende. Dat heeft het hof miskend, althans heeft het hof zijn oordeel onvoldoende gemotiveerd gelet op de vaststelling van het hof dat de ernst van de inbreuk op het recht van [verweerder] op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer beperkt is gebleven en gelet op de door Interpolis gestelde ernst van de fraude die het hof in zijn afweging had moeten betrekken en die niet buiten beschouwing mag worden gelaten bij het oordeel of het onrechtmatig verkregen bewijs buiten beschouwing moet blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a2c8d3388b8792a9c6501ec6d01867c0055a9a2a9e8d0d040554c50f687ad54f | shasum -a 256