Alinea 11 Parket bij de Hoge Raad 16 januari 2015

1. In deze effectenleasezaak staat centraal de vraag of de deelnemer/belegger (in casu [eiseres 1]) die het door Dexia gedane zgn. ‘Dexia Aanbod’ heeft aanvaard, daaraan blijft gebonden ingeval de onderliggende effectenleaseovereenkomst op de voet van art. 1:89 juncto 1:88 BW wordt vernietigd door de echtgenoot die noch voor de effectenleaseovereenkomst noch voor het Dexia Aanbod toestemming heeft verleend. [eiseres 1] en haar toenmalige echtgenoot (gevoegde partij aan de zijde van [eiseres 1]), hebben betoogd dat deze vraag ontkennend moet worden beantwoord gelet op art. 6:229 BW, dat bepaalt dat een overeenkomst die voortbouwt op een reeds tussen partijen bestaande overeenkomst vernietigbaar is indien deze rechtsverhouding ontbreekt, tenzij dit in verband met de aard van de overeenkomst voor rekening van degene die zich op dit ontbreken beroept, behoort te blijven. Het gerechtshof Den Haag heeft het beroep op art. 6:229 BW verworpen en bedoelde vraag bevestigend beantwoord op de grond dat het Dexia Aanbod als een vaststellingsovereenkomst moet worden gekwalificeerd en dat partijen bij deze overeenkomst de geldigheid van de effectenleaseovereenkomst niet zeker hebben geacht nu [eiseres 1] met zoveel woorden afstand heeft gedaan van de mogelijkheid van vernietiging of ontbinding van de effectenleaseovereenkomst om onzekerheid of geschil daarover te voorkomen. Daartegen richt zich het middel, dat voorts nog klaagt over de eveneens op de aard en de uitleg van het Dexia Aanbod gegronde verwerping van het verweer van [eiseres 1] en haar toenmalige echtgenoot dat geen restschuld meer aanwezig was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa7b8d2d34c14b5342db632db42816a1d5d64239d41f128cc66d5fc7114c9eac | shasum -a 256