Onder 8.3. Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2015

Het middel berust kennelijk op de opvatting dat het niet-voldoen aan een verzoek als bedoeld in art. 361 lid 3 Sv een uitdrukkelijke beslissing in het vonnis of arrest vergt. Op welk motiveringsvoorschrift deze eis zou berusten, maakt het middel niet duidelijk. Ik merk daarbij op dat art. 359 lid 2 Sv hier toepassing mist. Hetzelfde geldt voor art. 330 Sv, omdat het hier geen verzoek betreft dat betrekking heeft op de behandeling van de zaak, maar op de uitkomst daarvan. Wat overblijft, is het voorschrift van art. 361 lid 4 Sv, op grond waarvan het vonnis de beslissing over de vordering van de benadeelde partij moet inhouden en op grond waarvan die beslissing met redenen moet zijn omkleed. Het komt mij voor dat met de beslissing over de vordering van de benadeelde partij niet de beslissing op het verzoek van de verdachte is bedoeld. Dat de eis dat de beslissing over de vordering met redenen is omkleed, meebrengt dat expliciet op een verzoek als bedoeld in art. 361 lid 3 Sv moet worden beslist, zou ik voorts niet voor juist willen houden. Iets anders is dat de motiveringseis van art. 361 lid 4 Sv onder omstandigheden kan meebrengen dat de afwijzing van het verzoek met redenen wordt omkleed, omdat anders die (impliciete) afwijzing niet begrijpelijk is. Veel zal daarbij afhangen van de argumenten die aan het verzoek ten grondslag zijn gelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fffc9436e9bbef44f12853cef45b6aa63af42871f4c7358782e503bf6a436b96 | shasum -a 256