Onder 7.2. Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2015

Het gaat om de verklaring die [betrokkene 2] op 13 december 2012 heeft afgelegd en die het Hof blijkens de aanvulling op het verkorte arrest als bewijsmiddel 44 heeft gebruikt. Die verklaring houdt in dat verdachte één van de spelers is die op zijn vader hebben ingetrapt. Aan de betrouwbaarheid van de verklaring heeft het Hof – in antwoord op het gevoerde verweer – een uitvoerige beschouwing gewijd. Zowel het een als het ander is merkwaardig. Het Hof heeft verdachte vrijgesproken van medeplegen van doodslag, omdat – aldus het Hof – uit de bewijsmiddelen niet precies kan worden afgeleid welk aandeel verdachte heeft geleverd aan het tegen [slachtoffer] gepleegde geweld. Daarbij noemde het Hof de verklaring van [betrokkene 2] “onvoldoende concreet”. De bewijsoverwegingen in paragraaf 8.4. van het bestreden arrest sluiten daarbij aan. Volgens het Hof bestaat de “significante of wezenlijke” bijdrage aan het tegen de grensrechter gepleegde geweld in het bijzonder uit het plegen van obstructie, het maken van een trappende beweging als verdachte op de grond ligt en het slaan van [betrokkene 2]. Het daadwerkelijk slaan en schoppen van de grensrechter is daar niet bij. De afsluitende zin bevestigt dat: “Het feit dat verdachte zelf de in de bewezenverklaring genoemde gedragingen van schoppen, trappen en slaan tegen [slachtoffer] niet heeft verricht doet naar geldend recht aan het voorgaande niet af.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7944de60b82d665b6dcebd394db1667c3d6cc0465159d2617437829b66b31654 | shasum -a 256