Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2015

Mijn oordeel luidde dat de onderhavige rechtsvraag zich leent voor beantwoording bij wijze van prejudiciële beslissing, gelet op het potentieel grote aantal zaken waarin deze rechtsvraag zich kan voordoen. Daarbij tekende ik aan dat het door Dexia ingestelde tussentijdse cassatieberoep niet het onderwerp betreft van de prejudiciële vraag (de ingangsdatum van de wettelijke rente over de door de aanbieder van effectenleaseovereenkomsten aan de afnemer te vergoeden inleg), doch de vraag of de betrokkenheid van de tussenpersoon Spaar Select bij het afsluiten van de effectenleaseovereenkomst tot een verdergaande aansprakelijkheid van Dexia zou moeten leiden dan is beslist in het arrest HR 5 juni 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH2815, NJ 2012/182 [A]/Dexia). Ik tekende voorts aan dat door Dexia niet wordt betwist dat op haar de verplichting rust tot vergoeding van de door [verweerder] geleden schade, waaronder ook de door [verweerder] betaalde inleg, zodat het tussentijds cassatieberoep niet ertoe kan leiden dat de beantwoording van de voorgelegde prejudiciële vraag over de ingangsdatum van de wettelijke rente in de onderhavige procedure niet meer ‘nodig en rechtstreeks van belang’ is voor de berechting van het geschil zoals vereist door art. 392 lid 1 Rv. Het instellen van het tussentijds cassatieberoep tegen het eerste tussenarrest heeft schorsende werking (art. 404 Rv). De schorsende werking heeft gevolgen voor de voortgang van de procedure bij het hof ’s-Hertogenbosch, doch behoeft op zichzelf geen gevolgen te hebben voor de prejudiciële procedure bij de Hoge Raad. Met de prejudiciële procedure wordt de zaak immers door de Hoge Raad niet voortgezet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/27eaa8ccdd3fcb1a5ddc978f603294715cf876c09118fcfe7e7120163a7c9a18 | shasum -a 256