Citaat | Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2015

Alinea 57 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2015

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2015, ECLI:NL:PHR:2015:149.

14. Ingeval de aanbieder is tekortgeschoten in de onderzoeksplicht en onderzoek zou hebben uitgewezen dat de inkomens- en vermogenspositie van de particuliere afnemer van dien aard was dat de aanbieder had moeten begrijpen dat voldoening van de leasetermijnen en/of de mogelijke (maximale) restschuld naar redelijke verwachting een onaanvaardbaar zware financiële last op de afnemer zou leggen, kan – behoudens zwaarwegende aanwijzingen van het tegendeel – ervan worden uitgegaan dat de wederpartij zonder dat tekortschieten van de aanbieder in diens zorgplicht de overeenkomst niet zou hebben gesloten, zodat is voldaan aan de eis van condicio-sine-qua-non-verband als bedoeld in art. 6:162 BW. Gaat het om een geval waarin niet sprake is van een onevenredig zware last en is de aanbieder tekortgeschoten in de waarschuwingsplicht, dan kan – ingeval de aanbieder terzake niet een voldoende concreet onderbouwd verweer voert – eveneens tot uitgangspunt worden genomen dat de wederpartij zonder dat tekortschieten de overeenkomst niet zou hebben gesloten, zodat ook dan is voldaan aan bedoeld vereiste.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/27eaa8ccdd3fcb1a5ddc978f603294715cf876c09118fcfe7e7120163a7c9a18. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 27eaa8ccdd3fcb1a5ddc978f603294715cf876c09118fcfe7e7120163a7c9a18, en de alinea staat in dat document op bytes 26506 tot 27631.