Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2015

Onder 7.12 Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2015

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 februari 2015, ECLI:NL:PHR:2015:151.

Ingezetenschap is geen onvervreemdbare persoonlijke eigenschap zoals sekse of ras, zodat voor onderscheid naar dat criterium geen very weighty reasons vereist zijn. Het is voor een nationaal sociale-zekerheidsstelsel juist een adequaat criterium. De vraag is dan ook zelfs of ingezetenen en niet-ingezeten die niet bijdragen aan dat stelsel überhaupt vergelijkbaar zijn (zie de zaak Carson a.o. in onderdeel 6.15 hierboven). Het Hof van Justitie van de EU acht inwoners en niet-inwoners voor de directe belastingen in beginsel geen gelijke gevallen. Nu nationaliteit in casu fungeert als meest subsidiair woonplaatsaanwijzend criterium (c.q. als woonplaatsvervangend criterium bij gebrek aan woonplaats), komt de Besluitgever een ruime beoordelingsvrijheid toe en komen wij aan individuele beoordeling niet toe als de groepsafbakening correct is (proportioneel in het licht van de legitieme doelstelling van de regeling: relevant en inclusive ). Zolang het wettelijke onderscheid de groep of categorie als geheel niet discrimineert, hoeft de rechter niet na te gaan of de bestreden regeling ook proportioneel is in het licht van de individuele omstandigheden van het geval (zie 6.8, Ždanoka v. Latvia , r.o. 114, en 6.15, Carson a.o. v. UK , r.o. 62).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b99b24ee5e392a86f16652b9d8d34a1e3494cdde271314e284396658accdea0b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b99b24ee5e392a86f16652b9d8d34a1e3494cdde271314e284396658accdea0b, en de alinea staat in dat document op bytes 139185 tot 140723.