Onder 6.3 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2015

In zijn bespreking van het vonnis d.d.16 januari 2014 van de rechtbank Amsterdam in JHV 2014, afl. 4 geeft A.M. Langeloo als zijn mening dat als een verhuurmakelaar slechts de woning van de verhuurder op een website presenteert en hem niet adviseert en ook niet voor hem bemiddelt, er dan nog geen sprake is van bemiddeling in opdracht van de verhuurder. J.J. Dammingh neemt in deze een ruimer standpunt in. Hij merkt in zijn bijdrage ‘Bemiddelingscourtage bij de verhuur van woonruimte’ in WR, Tijdschrift voor Huurrecht, 2014/97 naar aanleiding van het afwijzend oordeel in de hiervoor genoemde uitspraken het volgende op: “In voornoemde uitspraken werd overwogen dat ‘niet is gebleken dat de bemiddelaar ook voor de verhuurder optrad’ terwijl vaststond dat de bemiddelaar op zijn website de woonruimte (ten behoeve van de verhuurder) te huur had aangeboden (en ook als ‘aanspreekpunt’ voor kandidaat-huurders heeft gefungeerd). Naar mijn mening mag ervan worden uitgegaan dat de bemiddelaar in een dergelijke situatie (ook) in opdracht van de verhuurder bemiddelt. Van ‘bemiddeling’ is immers reeds sprake indien de tussenpersoon verhuurder en huurder slechts met elkaar in contact heeft gebracht, zoals ik hiervoor al opmerkte.” Deze eerdere opmerking luidt: “Kenmerkend is dat de door de tussenpersoon te verrichten werkzaamheden gericht zijn op het tot stand brengen van een overeenkomst tussen opdrachtgever en derde. Dit betekent dat ook de opdracht, waarbij de tussenpersoon zich slechts verbindt tot het in contact brengen van partijen (terwijl hij bij de onderhandelingen verder niet zal zijn betrokken), als een bemiddelingsovereenkomst valt te kwalificeren. Ook in dat geval zijn de werkzaamheden van de tussenpersoon immers ‘gericht’ op het tot stand brengen van een overeenkomst.” ( )

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c29b52b02cef847954503e5fe631fd9eeff6c9332044585ef4629c376405233e | shasum -a 256