Onder 4.15 Parket bij de Hoge Raad 8 september 2015

(…) In mijn visie betaalde de werknemer premies om daartegenover pensioenrechten te ontvangen. De dienstbetrekking noopte hem niet tot die betaling, het was een door hemzelf aangegane verplichting waarvan de enige relatie met de dienstbetrekking was dat deze hem tot het voortzetten van het pensioen in staat stelde. Het enkele feit dat de dienstbetrekking de werknemer tot het behalen van een voordeel in staat stelt, maakt nog niet dat sprake is van (positief) loon. In dezelfde lijn kan dan evenmin van negatief loon sprake zijn. Wezenlijker is dat de werknemer rechtstreeks gebaat was en niet verarmde: tegenover zijn betalingen stonden pensioenrechten. Zo bezien kom ik dus niet toe aan de causaliteitsvraag die bij loonvragen aan de orde is als van een voordeel of een nadeel moet worden vastgesteld of dit zozeer aan de dienstbetrekking is toe te rekenen dat het als daaruit genoten kan worden beschouwd. Een causaliteitstoets vraagt uit de aard van de zaak altijd om − ten minste − twee zaken waarvan het eventuele verband moet worden vastgesteld. Ofwel: zonder voor- of nadeel kan aan de causaliteitstoets niet eens worden toegekomen en ontbreekt al om die reden het loonkarakter. Daarom kan in deze zaak naar mijn mening niet van negatief loon worden gesproken. (…)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c8d6a26ef3d044725f5546564bd05474cee19856086dcd1ab1c6079f377d7f6 | shasum -a 256