Onder 2.13. Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 2015

Subonderdeel 1.4 faalt voor zover het wil betogen dat aan de man een vergoedingsrecht toekomt voor het volledige deel van het nominale vergoedingsrecht waarvoor de gemeenschap geen verhaal biedt. Een dergelijk verhaalsrecht kan ook niet worden gegrond op het bepaalde in art. 3:172 en/of 3:166 lid 3 BW en/of 3:192 BW. Nog afgezien van het feit dat art. 3:192 BW in de onderhavige zaak niet van toepassing is, zou dat immers betekenen dat de vrouw het volledige risico zou dragen van de investering van de man in de eenvoudige gemeenschap. Het onderdeel faalt overigens bij gebrek aan feitelijke grondslag, nu het hof niet heeft geoordeeld dat een vergoedingsgerechtigde echtgenoot uitsluitend jegens de gemeenschap zijn recht op vergoeding kan uitoefenen. Het hof heeft in rov. 4.5.9 van het tussenarrest geoordeeld dat de man ter zake van zijn vergoedingsrecht verhaal toekomt op de netto-opbrengst van een toekomstige verkoop van de woning te [plaats B] . Vervolgens heeft het hof beoordeeld of aan de man ook nog een vordering zou toekomen op de vrouw, indien en voor zover de netto-opbrengst onvoldoende zou zijn om de vergoeding aan de man te voldoen. Het hof heeft, in het licht van de redelijkheid en billijkheid, die vraag ontkennend beantwoord: de waardedaling van de gemeenschappelijke woning is – in de rechtsbetrekking tussen de man en de vrouw onderling − toe te schrijven aan de man, omdat hij te lang is blijven vasthouden aan het standpunt dat de woning aan hem zou moeten worden toegedeeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc59f31029ebe20e28b4ad80db86dd1935d10e1c79b53341678640ba19078121 | shasum -a 256