Onder 2.14. Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 2015

Subonderdeel 1.3 is geschreven vanuit het uitgangspunt dat voor zover de man geen verhaal heeft op de eenvoudige gemeenschap, hem voor de helft van het resterende bedrag een verhaalsrecht op de vrouw toekomt. Niet kan worden uitgesloten dat op grond van de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid, bezien in verband met de omstandigheden van het geval, de hoogte van het nominale vergoedingsrecht van de man naar beneden dient te worden bijgesteld. Het hof heeft deze billijkheidscorrectie niet gegrond op enkel de omstandigheid dat de man de voormalige echtelijke woning aanvankelijk aan zichzelf toebedeeld wilde zien. De vrouw heeft in cassatie, m.i. terecht, doen betogen dat het juist onbegrijpelijk zou zijn indien zij – naast het mislopen van de winst die na dadelijke verkoop van de woning aan een derde had kunnen worden gerealiseerd – ook nog eens het risico zou moeten dragen van het niet (langer) kunnen verhalen van het vergoedingsrecht op de gemeenschap . Het hof heeft kennelijk bedoeld dat de gevolgen van de door de man gemaakte keuze – te parafraseren als het, gegeven zijn mogelijkheden voor financiering, te lang blijven vasthouden aan het standpunt dat hij deze woning zou kunnen overnemen, zulks terwijl de waarde daarvan op de onroerend goed-markt daalt − niet uitsluitend ten laste van de vrouw behoren te komen. De waardering hiervan is voorbehouden aan het hof; onbegrijpelijk voor de lezer is het oordeel niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc59f31029ebe20e28b4ad80db86dd1935d10e1c79b53341678640ba19078121 | shasum -a 256