Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 15 september 2015

14. Maar ook als in ’s Hofs overweging zou moeten worden gelezen dat het heeft geoordeeld dat het belang van een spoedige berechting en/of het belang van een goede organisatie van de rechtspleging in dit geval zwaarder dient te wegen dan de overige in het geding zijnde belangen, acht ik dat oordeel niet zonder meer begrijpelijk. De tenlastegelegde feiten zijn gepleegd in de periode van 16 januari 2012 tot en met 26 maart 2012. De Rechtbank Midden-Nederland heeft in deze zaak op 14 februari 2014 vonnis gewezen en de behandeling in hoger beroep vond plaats op 7 juli 2014. Het gaat dus niet om zodanig oude feiten dat het belang van een voorspoedige behandeling begon te dringen. Voorts blijkt uit de stukken van het geding niet van eerdere (op het conto van de verdediging te schrijven) aanhoudingen en/of vertragingen bij de behandeling van de zaak. In het algemeen is het wel zo dat de rechter in zijn afweging ten nadele van de verdediging kan betrekken dat het aanhoudingsverzoek op een eerder moment had kunnen worden gedaan. Maar (ook) die situatie doet zich hier niet voor. Uit de stukken van het geding blijkt namelijk enkel dat het gaat om een misverstand, hetgeen, als gezegd, doet vermoeden dat de raadsman per abuis niet op de zitting aanwezig was. Voorts viel in alle redelijkheid niet te verwachten dat een aanhouding van de zaak voor grote vertraging zou hebben gezorgd. De verdediging laat het blijkens zijn e-mail immers volledig aan het Hof over om een nader tijdstip voor de terechtzitting te bepalen, terwijl naar mijn inschatting bovendien in de lijn der verwachting lag dat de raadsman alles in het werk zou hebben gesteld om op zo een nadere zitting wél aanwezig te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5c4da39337b14d25e857b04d450fff852d2054322d37ac18abb3827f165dcc0 | shasum -a 256