Onder 3.17 Parket bij de Hoge Raad 13 november 2015

Over het windsingelargument van onderdeel 10 het volgende. Als ik het niet gemakkelijk te begrijpen onderdeel goed versta, wil het betogen dat de aan de onteigende toegekende vergoeding voor het plaatsen van een nieuwe windsingel erop wijst, dat de rechtbank (in het voetspoor van de deskundigen) oordeelde dat de op het overblijvende te ondervinden hinder van het verkeer op de A4 (en de daardoor teweeggebrachte waardevermindering van het overblijvende) wel degelijk een onteigeningsgevolg is, en dat de rechtbank aan het daartoe strekkende ‘verweer’ van de onteigende ten onrechte is voorbijgegaan. Waar een verwijzing naar de plaats in de processtukken waar dit ‘verweer’ is gevoerd ontbreekt, ontbeert de klacht de nodige bepaaldheid. Maar nog afgezien daarvan vind ik het argument allesbehalve sterk. Hetgeen de rechtbank in de rov. 2.20-2.23 heeft overwogen moet naar mijn mening aldus worden begrepen, dat de nieuwe windsingel (in rov. 2.20 genoemd: windhaag) voor de aanplant waarvan aan [eiser] een vergoeding is toegekend, niet bedoeld is als remedie tegen de verkeershinder van de A4, maar ter vervanging strekt van een windsingel die verwijderd is. De verwijdering van die oude windsingel heeft de rechtbank kennelijk aangemerkt als onteigeningsgevolg. Bij dat laatste kan men een vraagteken zetten, vooral als men nog in aanmerking neemt dat de oude windsingel blijkbaar op aan de Staat toebehorende grond stond, maar dat vraagteken is in cassatie niet aan de orde, nu noch [eiser] noch de Staat klagen over de toekenning als zodanig van een vergoeding voor de aanplant van een nieuwe windhaag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da7d3917b82b5ccb683337d2214d89dfa6d105d2596497d1454260b0dd9d849f | shasum -a 256