Onder 2.14 Parket bij de Hoge Raad 13 november 2015

De laatste klacht van onderdeel 3 ziet op het oordeel in rov. 4.15 van het tussenarrest met betrekking tot de door [eisers] aan [betrokkene 1] verweten beroepsfout. Op grond van de in rov. 4.15 uiteengezette gang van zaken rondom (de problemen bij) het verkrijgen van de toestemming van de VvE, komt het hof in dezelfde rechtsoverweging tot de slotsom dat het verwijt aan [betrokkene 1] dat hij de voortgang bij het verkrijgen van de toestemming van de VvE heeft gecompliceerd door de parkeerkwestie erbij te betrekken niet terecht is. Het hof motiveert dat als volgt. Twee leden van de VvE, [betrokkene 3] en [betrokkene 4] , hadden zich op het standpunt gesteld dat zij de parkeerkwestie tegelijkertijd met de door [eisers] verzochte wijziging van de splitsingsakte wilden regelen. Partijen, en dus ook hun adviseur [verweerster] , moesten zich daarbij neerleggen. Uit de overgelegde correspondentie blijkt dat [betrokkene 1] heeft geprobeerd de discussie tussen de leden van de VvE in goede banen te leiden, zodat de parkeerproblematiek tot een oplossing zou komen. Tegen deze achtergrond kan [betrokkene 1] geen beroepsfout worden verweten. Het daarmee samenhangende verwijt dat [betrokkene 1] in de lente van 2009, ondanks een verzoek daartoe van [eisers] , geen concept voor een geheel uitgewerkte leveringsakte heeft opgesteld, is daarom ook ongegrond: zolang de parkeerkwestie niet was opgelost en de benodigde medewerking van de VvE niet was verkregen, kon geen uitgewerkt concept van een leveringsakte worden opgesteld, aldus het hof in rov. 4.15.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/91bfd6af76820e041161e74303426970d0b069ca063b43d7835ef054db8b29ba | shasum -a 256