Onder 2.15 Parket bij de Hoge Raad 13 november 2015

Dit oordeel van het hof is volgens het middel onbegrijpelijk, omdat [eisers] onbetwist zouden hebben gesteld dat tussen [eisers] en [betrokkene 1] was afgesproken dat [betrokkene 1] voor het verkrijgen van de vereiste toestemming van de VvE de leden een ‘schone splitsingstekening’ zou voorleggen waarin uitsluitend de wijziging met betrekking tot het appartementsrecht met index 2 zou zijn opgenomen en de voorgenomen ondersplitsing niet zou zijn ingetekend. Het enkele feit dat enkele leden van de VvE de parkeerproblematiek gelijktijdig wilden regelen, rechtvaardigt volgens het middel geen afwijking van die afspraak. Niet valt in te zien, zo vervolgt het middel, waarom het voor [betrokkene 1] niet mogelijk zou zijn geweest zich te houden aan deze afspraak en de desbetreffende leden aan te geven dat nu enkel de aanpassing van de splitsingsakte aan de gewijzigde buitengrenzen geregeld zouden worden. Het hof heeft niets vastgesteld omtrent de vraag of [betrokkene 1] dit getracht heeft, terwijl [eisers] hebben gesteld dat een andere notaris de splitsing van de appartementsrechten loskoppelde van de discussie rond de parkeerplaatsen waarmee de angel uit de discussie met de VvE werd getrokken en de splitsing alsnog kon worden gerealiseerd. Het was voor [betrokkene 1] dus weldegelijk mogelijk de benodigde splitsing te realiseren, doch [betrokkene 1] heeft dat door de verdeling van de parkeerplaatsen bij de splitsing te betrekken voor zichzelf onmogelijk gemaakt, aldus het middel. In het licht van deze stellingen van [eisers] klaagt het middel erover dat het hof in rov. 4.15 een onbegrijpelijk oordeel heeft gegeven over de [betrokkene 1] verweten beroepsfout.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/91bfd6af76820e041161e74303426970d0b069ca063b43d7835ef054db8b29ba | shasum -a 256