Onder 2.19 Parket bij de Hoge Raad 20 november 2015

In onderdeel 4 wordt een beroep gedaan op de positieve werking van de devolutieve werking van het hoger beroep. Die positieve werking houdt in dat in appel ook die stellingen alsnog of opnieuw in aanmerking dienen te worden genomen die in eerste aanleg naar voren zijn gebracht en in appel niet zijn prijsgegeven. Dat geldt evenwel slechts binnen de door de grieven getrokken grenzen van de rechtsstrijd in appel. ( ) De stelling van [eiser] dat het niet tijdig publiceren van de jaarrekening een onbelangrijk verzuim is, is door de rechtbank verworpen. Hiertegen heeft de Curator geen grief aangevoerd. Daardoor maakte de kwestie of het te laat publiceren van de jaarrekening als een onbelangrijk verzuim was te beschouwen, nog geen deel uit van de rechtsstrijd in appel. Zou [eiser] de kwestie niet met zijn incidenteel appel aan de orde hebben gesteld dan zouden de stellingen die hij dienaangaande in eerste aanleg naar voren had gebracht, niet door het hof in aanmerking kunnen zijn genomen. Kortom, om de vraag van onbelangrijk verzuim in appel opnieuw beoordeeld te krijgen was een incidenteel hoger beroep van de zijde van [eiser] nodig en, nu dat incidenteel hoger beroep ook door [eiser] is ingesteld, kon het hof daarin ook aanleiding vinden om een kostenveroordeling ter zake van het incidenteel hoger beroep uit te spreken. Op een en ander strandt onderdeel 4.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5badcb8e8cc7a479cc1096c420faccd0414ea33a980f1673182a3f5c4fa09728 | shasum -a 256