Onder 2.15.3 Parket bij de Hoge Raad 27 november 2015

In subonderdeel 2.6 wordt geklaagd over het passeren door het hof van het aanbod van [eiseres] tot leveren van het bewijs dat Aegon de door [eiseres] aangevraagde verzekeringen niet zou hebben afgesloten bij kennisneming van de opzegging van de verzekeringen door RVS. Dat aanbod, dat in het licht van de oordelen van het hof in de laatste twee volzinnen van rov. 13 als een aanbod tot tegenbewijs is te zien, is inderdaad door [eiseres] nadrukkelijk gedaan in de §§ 61 en 62 van haar memorie van grieven. Daar wordt onder meer aangeboden te bewijzen dat Aegon, althans een andere verzekeraar, [eiseres] zou hebben geaccepteerd indien de gegevens van de RVS-kwestie met die verzekeraar zouden zijn gedeeld. Met ‘de gegevens van de RVS-kwestie’ wordt gedoeld op de stellingen van [eiseres] over de gang van zaken rondom het bij RVS gemelde schade-evenement van 21 oktober 1999, die er op gericht zijn het door Aegon geschetste beeld van frauduleus handelen aan de zijde van [eiseres] in 2001 te ontkrachten. Aan dat aanbod schenkt het hof geen aandacht; het overweegt niet waarom het aan het aanbod voorbijgaat. Van een goede reden om aan het bewijsaanbod voorbij te gaan blijkt ook niet anderszins zonder meer. Het is niet nu al uitgesloten te achten dat [eiseres] er niet in zal slagen feiten en omstandigheden aannemelijk te maken die, indien zij in 2001 aan Aegon kenbaar zouden zijn gemaakt, Aegon er toe zouden hebben gebracht om het handelen van [eiseres] met betrekking tot het schade-evenement van 21 oktober 1999 toch niet als een vorm van fraude aan te merken. Een en ander brengt mee dat de klacht gegrond is te achten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fdcf8853c127d81cc558ee4c34cf664eff356d96fbb436a165e5deca0962e5c3 | shasum -a 256