Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 11 december 2015

De leer van de kansschade doet niet af aan het (ook door het hof in rov. 3.11 - terecht - vooropgestelde) uitgangspunt dat het in een situatie als de onderhavige voor een gepasseerde gegadigde bij deelname aan de procedure in beginsel van tweeën één (“alles of niets”) zou zijn geweest; de gegadigde zou bij deelname aan de procedure ofwel de opdracht hebben verworven (in welk geval hij schade zou hebben geleden), ofwel daarin niet zijn geslaagd (in welk geval hij géén schade - althans geen aan de aanbestedende dienst toe te rekenen schade - zou hebben geleden). In aanbestedingszaken blijft daarom, ondanks de leer van de kansschade, het uitgangspunt dat een gepasseerde gegadigde aannemelijk zal moeten maken dat hij de opdracht zou hebben verworven, als de onrechtmatige daad van de aanbesteder achterwege zou zijn gebleven. De leer van de kansschade komt vervolgens pas aan de orde, als, ondanks het feit dat de gegadigde naar behoren aan zijn stelplicht heeft voldaan, zodanige twijfel over de hypothetische uitkomst blijft bestaan dat de rechter niet méér (maar ook niet minder) kan vaststellen dan dat de gegadigde, als hij niet onrechtmatig zou zijn behandeld, een reële kans zou hebben gehad om de opdracht te verwerven . In de onderhavige zaak is ook dat laatste stadium (aannemelijkheid van een reële kans dat HLA de opdracht zou hebben verworven) in de kennelijke gedachtegang van het hof niet bereikt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/009f0605d628741d0826efa0c92c4f8ee7bdd3177d6c5918261f6e8770c6fc7a | shasum -a 256