Onder 6.13. Parket bij de Hoge Raad 10 november 2015

De klacht dat de Rechtbank ten onrechte, althans onvoldoende (begrijpelijk) gemotiveerd, heeft geoordeeld dat de door de Rechtbank benoemde “ongelukkige gang van zaken” niet in de weg staat aan het voortduren van het beslag, faalt eveneens. Aan deze klacht ligt de opvatting ten grondslag dat de gang van zaken – te weten dat de rechter-commissaris in de Rechtbank Rotterdam ondanks een andersluidende toezegging gedaan door de rechter-commissaris in de Rechtbank Overijssel heeft kennisgenomen van de inhoud van de in beslag genomen stukken, zulks bovendien zonder voorafgaand overleg met en buiten aanwezigheid van klagers en de Ringvoorzitter van de KNB maar wel in aanwezigheid van een opsporingsambtenaar – een schending van de beginselen van een behoorlijke procesorde oplevert waardoor de voortduring van het beslag niet langer als rechtmatig kan worden beschouwd en zonder meer moet worden beslist tot teruggave van de inbeslaggenomen stukken aan klagers. Die opvatting kan naar mijn oordeel niet voor juist worden gehouden. De vraag die in beklagprocedures als de onderhavige door de rechter moet worden beantwoord, is of het verschoningsrecht waarop de klager zich beroept, zich er inderdaad tegen verzet dat de inbeslaggenomen stukken ter beschikking worden gesteld voor strafrechtelijk onderzoek. Alleen indien en voor zover die vraag tot een bevestigend antwoord leidt, dient de teruggave aan klager te worden gelast. De procedurefout waarop de klagers zich in de onderhavige zaak beroepen, kan dus niet tot gevolg hebben dat de teruggave wordt gelast van stukken ten aanzien waarvan moet worden geoordeeld dat zij niet onder een verschoningsrecht vallen. Met die teruggave is het verschoningsrecht immers niet gediend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ded7b067fe638b341e5e3773593a2f47941fe8fac8be89fda36f20dfce3ed189 | shasum -a 256