Onder 2.2. Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2015

Partijen hebben de nodige aandacht besteed aan de betekenis van de woorden ‘portefeuille’ en ‘portefeuillerecht’ van een assurantietussenpersoon. Met het woord ‘assurantieportefeuille’ kan zowel worden gedoeld op het object van bemiddeling (de verzekeringen die via de verzekeringstussenpersoon zijn gesloten) als op het geheel van contractuele relaties die de verzekeringstussenpersoon met de verzekeringnemers onderhoudt . Alleen in de laatste betekenis is er ruimte voor ‘goodwill’. De term ‘portefeuillerecht’ wordt doorgaans gebruikt in de betrekking tussen de tussenpersoon en de desbetreffende verzekeraar(s). De rechten van een assurantietussenpersoon ten opzichte van de verzekeraar zijn neergelegd in art. 4:101 - 4:104 van de Wet op het financieel toezicht (Wft). In art. 4:102 Wft is bepaald dat een verzekering die door bemiddeling van een bemiddelaar tot stand is gekomen (of naar de portefeuille van een bemiddelaar is overgeboekt) in de relatie tot de betrokken verzekeraar behoort tot de portefeuille van die bemiddelaar zolang die verzekering niet daaruit is overgeboekt. Art. 4:103 Wft beschermt een bemiddelaar onder meer tegen het overboeken van (een gedeelte van) zijn portefeuille door de verzekeraar naar een andere tussenpersoon. Uit het vierde lid van dit artikel vloeit voor de bemiddelaar jegens de verzekeraar een recht voort om zijn portefeuille aan een andere tussenpersoon over te dragen. In hoger beroep had M Sure al gewezen op rechtspraak waaruit volgt dat het recht van een tussenpersoon op zijn assurantieportefeuille vatbaar is voor overdracht . Art. 4:104 Wft verschaft de bemiddelaar tegenover de verzekeraar een recht op premie-incasso.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11a8bf21374f4b5eed46c9b3f079c47b3b101bcbf8404b4178160297a3e7cd73 | shasum -a 256