Onder 2.20 Parket bij de Hoge Raad 27 maart 2015

Voor zover geklaagd wordt dat het oordeel van het hof onjuist is omdat de consequentie daarvan zou zijn dat de Gemeente in beginsel gehouden zou zijn alle (mogelijk) geïnteresseerde bedrijven te informeren en de mogelijkheid te bieden om mee te dingen naar een kavel, en zulks in beginsel niet van haar kan worden gevergd, faalt deze klacht evenzeer. Om te beginnen geeft de klacht geen reden waarom – anders dan dat het (formele) zorgvuldigheidsbeginsel geen informatieplicht meebrengt, welk betoog zoals gezegd feitelijke grondslag mist omdat het hof niet het oog had op het formele zorgvuldigheidsbeginsel – het recht aan het aannemen van de door de klacht geschetste gevolgtrekking aan de weg staat, zodat de klacht in zoverre niet aan de daaraan te stellen eisen voldoet. Bovendien faalt de klacht ook op inhoudelijke gronden omdat zij m.i. berust op een verkeerde voorstelling van de reikwijdte/strekking van ’s hofs oordeel. Dit impliceert immers niet dat de Gemeente (categorisch) iedere mogelijke geïnteresseerde in beginsel moet infomeren, zoals de klacht suggereert. Het hof heeft veeleer beslist dat de Gemeente in het concrete geval onzorgvuldig heeft gehandeld omdat zij, ondanks gedane toezeggingen (zie rov. 4.22) en onterecht getrokken conclusies omtrent haar belangstelling voor een kavel (zie rov. 4.21), Bouwmarkt Epe, terwijl er een schaarste aan relevante grondposities bestond, ten onrechte daadwerkelijk buitenspel heeft geplaatst door haar (onder meer) niet over de mogelijkheid van de koop van de kavel te informeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11dded6256e2bccf0b7e9e221d0eb0911d5805300ff3913cca0c961cb0690c15 | shasum -a 256