Onder 3.21 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

Naar Engels recht is van een overtreding van het bestuursverbod sprake wanneer de limited partner de schijn van bevoegde vertegenwoordiging heeft gewekt danwel de vennootschap onbevoegd heeft vertegenwoordigd. Aansprakelijkheid kan in de eerste plaats voortvloeien uit de zogenoemde breach of warranty of authority, dat wil zeggen wanneer de limited partner niet instaat voor zijn vertegenwoordigingsbevoegdheid. Hij is dan aansprakelijk voor de schade die derden dientengevolge hebben geleden. In de tweede plaats is de limited partner jegens derden aansprakelijk indien hij zich als general partner gedraagt of willens en wetens duldt dat hij door derden of door de partnership als general partner wordt gepresenteerd. Dit betreft het leerstuk van holding out, dat weerspiegeld is in het aangehaalde art. 14 van de Partnership Act 1890. Voor een succesvol beroep op dit leerstuk dient de onjuiste schijn te zijn gewekt vóórdat de derde met de vennootschap handelt, dient de schijn te zijn gewekt jegens de betrokken derde zelf, en moet de derde aantonen dat hij op de onjuiste schijn is afgegaan. Als deze hordes zijn genomen, is de limited partner aansprakelijk voor alle schulden van de vennootschap die voortvloeien uit rechtshandelingen die derden onder invloed van een onjuiste schijn hebben verricht. De sanctie van aansprakelijkheid voor alle schulden van de vennootschap kent het Engelse recht dus niet .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa77075843af266ecb360463d362b0a0d764d770093e0d1d2ddf91ad11d5477c | shasum -a 256