Onder 1.8 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

“4.6. De rechtbank heeft haar oordeel dat [eisers] het beheersverbod van artikel 20 lid 2 WvK hebben overtreden gestoeld op het feit dat [eisers] de door [B] [de CV, AG] gesloten huur- en huurbeëindigingsovereenkomst hebben medeondertekend. [eisers] hebben met hun eerste en vierde grief dit oordeel aangevochten. [eisers] hebben het medeondertekenen van laatst genoemde overeenkomsten niet weersproken doch in hoger beroep gesteld dat de betreffende verhuurder er van op de hoogte was dat [eisers] commanditair vennoot waren en niet als beherend vennoot ondertekenden. [eisers] hebben de waarborgsom (hof: voor de huur) ten bedrage van f 30.000,- betaald. [eisers] hebben slechts in verband met deze zekerheidsstelling en de afwikkeling daarvan op verzoek van de verhuurder medeondertekend. De verhuurder wenste het medeondertekenen door [eisers] van de huurovereenkomst ter bevestiging van de inbreng van dit bedrag. Het door [eisers] in [A] geïnvesteerde bedrag van f 30.000,- hebben [eisers] als kapitaalvertrekkers niet ten koste van de schuldeisers van [A] bij het beëindigen van deze onderneming onttrokken, maar door de verhuurder laten terugbetalen aan deze onderneming, zoals dat huns inziens behoorde. De verhuurder eiste daarom bij wijze van schriftelijke instemming met de terugbetaling van de waarborgsom aan [B] dat [eisers] ook de beëindigingsovereenkomst medeondertekenden. [eisers] hebben met het medeondertekenen van beide overeenkomsten geen beheersdaad in de zin van artikel 20 lid 2 WvK verricht. Van bemoeienis met de exploitatie van [A] is geen sprake geweest, aldus nog steeds [eisers]

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa77075843af266ecb360463d362b0a0d764d770093e0d1d2ddf91ad11d5477c | shasum -a 256