Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

De bewoordingen van deze bepalingen zijn ontleend aan art. 26 sub c van een ontwerp voor het Wetboek van Koophandel uit 1809, opgesteld door een commissie onder voorzitterschap van Van Gennep in opdracht van Koning Lodewijk . Op zijn beurt heeft de commissie-Van Gennep de formulering van haar ontwerp nagenoeg letterlijk overgenomen uit de regeling van de société en commandite in de Franse Code de Commerce van 1807 . In art. 28 van deze Code de Commerce figureerde een sanctie op overtreding van het bestuursverbod voor het eerst . Hoewel het bestuursverbod al langer van kracht was – oorspronkelijk in de regeling van de accomandita in de statuten van Noord-Italiaanse handelssteden als Florence en Venetië in de 15e en 16e eeuw, als rechtvaardiging voor de beperking van de aansprakelijkheid van de commanditaire vennoot, en vervolgens in de Franse Ordonnance de Commerce van 1673 – hadden de commanditaire vennoten tot dan toe in de praktijk de vrijheid om zich met het bestuur van de vennootschap in te laten. Over de ontwikkeling van deze sanctie, die dus een Franse innovatie is, schrijft Tervoort in zijn recente proefschrift (opmerking verdient dat Tervoort de beherende vennoot gecommanditeerde vennoot noemt):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa77075843af266ecb360463d362b0a0d764d770093e0d1d2ddf91ad11d5477c | shasum -a 256