Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

Vier jaar later, in de procedure die leidde tot het hiervoor genoemde Walvius -arrest, koos het gerechtshof Leeuwarden een andere, strengere koers. De casus lag als volgt. Mr. Walvius, een te Drachten wonende advocaat en procureur die ook commanditaire vennoot van een commanditaire vennootschap R.B.M.H. Industrie Jenny was, bestelde bij leverancier N.V. Stamp- en Trekwerk namens de beherend vennoot een aantal houders voor ‘fietsplaatjes’. Deze plaatjes moesten aangeschaft worden in verband met de rijwielbelasting die destijds werd geheven. De vennootschap nam uiteindelijk niet alle houders af, waardoor de leverancier schade leed. Mr. Walvius werd aangesproken tot vergoeding daarvan. Daartegen verweerde hij zich met de stelling dat art. 21 WvK niet van toepassing is als de derde wetenschap heeft over de ware positie van de handelende vennoot. In beide feitelijke instanties kreeg hij ongelijk. Het hof Leeuwarden overwoog in zijn arrest van 11 februari 1942 (NJ 1942/718) dat art. 21 WvK geen uitzondering maakt voor het geval dat een derde weet of meent te weten dat de werkelijke positie van de handelende vennoot een andere is dan die welke zijn optreden naar buiten toe zou doen vermoeden; enige wetenschap of indruk bij de derde over de ware positie van de handelende vennoot was volgens het hof irrelevant en stond aan toepassing van art. 21 WvK niet in de weg. De Hoge Raad heeft het door mr. Walvius hiertegen ingestelde cassatieberoep verworpen, overwegende:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa77075843af266ecb360463d362b0a0d764d770093e0d1d2ddf91ad11d5477c | shasum -a 256