Citaat | Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

Onder 3.10 Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 30 januari 2015, ECLI:NL:PHR:2015:47.

De aanzienlijke belasting van de rechterlijke macht, bewindvoerders en de overige betrokken instanties, is ook reden geweest om het accent in de toegangsregeling te verschuiven van facultatieve naar imperatieve afwijzingsgronden. De wetgever heeft bij de aanpassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling per 1 januari 2008, duidelijke, strengere toelatingscriteria willen geven, en de discretionaire beslissingsruimte van de rechter willen beperken. In dat kader zijn naast de als toelatingsvoorwaarden geformuleerde vereisten van art. 288 lid 1 Fw, in lid 2 van die bepaling nu vier imperatieve afwijzingsgronden opgenomen. Een van deze nieuwe imperatieve afwijzingsgronden houdt in dat het verzoek om toelating tot de schuldsanering afgewezen wordt “indien de poging tot een buitengerechtelijke schuldregeling niet is uitgevoerd door een persoon of instelling als bedoeld in artikel 48, eerste lid, van de Wet op het consumentenkrediet” (art. 288 lid 2 aanhef en sub b Fw).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/38361ca98f986ae675fbc52a885d059aef01636da57e821d3113a848005b4d5b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 38361ca98f986ae675fbc52a885d059aef01636da57e821d3113a848005b4d5b, en de alinea staat in dat document op bytes 25442 tot 26566.