Onder 4.11. Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2015

Voorafgaand aan de eigenlijke beantwoording van de opgeworpen rechtsvraag eerst het volgende. De vraag is hoe de in het middel genoemde artikelen 272 en 311 Sv zich tot elkaar verhouden. Op grond van art. 311, tweede lid, Sv moet de verdachte – nadat de officier van justitie aan het woord is geweest en zijn vordering heeft overgelegd –in de gelegenheid worden gesteld hierop te antwoorden. Meestal gebeurt dit door een raadsman (art. 331 Sv). De raadsman, die op grond van art. 311, tweede lid, Sv het woord voert, heeft in beginsel het recht daarbij aan te voeren wat hem in het belang van de verdediging dienstig voorkomt. Volgens de rechtspraak van de Hoge Raad is deze regel van zo grote betekenis dat niet-nakoming daarvan in het algemeen leidt tot nietigheid van het onderzoek ter terechtzitting. De zinsnede “in beginsel” duidt erop dat deze medaille ook een keerzijde heeft. Soms heeft de raadsman niet het recht om aan te voeren wat hemzelf dienstig voorkomt in het belang van de verdediging. Aan de artikelen 124 en 272 Sv ontleent de voorzitter van de strafkamer de bevoegdheid om maatregelen te treffen teneinde de orde op de terechtzitting te handhaven. Zo kan de voorzitter bijvoorbeeld de raadsman het woord ontnemen als die zich tijdens zijn pleidooi herhaaldelijk bedient van ongepaste uitlatingen jegens de rechterlijke macht of als hij in nodeloze herhalingen vervalt. Een beperking van het pleidooi die de inhoud daarvan raakt, is echter in beginsel ontoelaatbaar. Alleen evident irrelevante vertogen mogen, naar wordt aangenomen, worden afgebroken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/018c76f0a7c5dbe8c129e4353ccf5615bbb31fadc396827ba4f18eaf9390fe80 | shasum -a 256