Onder 4.7. Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2015

Zowel het op de voet van art. 434, eerste lid, Sv aan de Hoge Raad toegezonden proces-verbaal van aangifte d.d. 6 juni 2007, het klacht-formulier d.d. 6 juni 2007 als het aanvullende proces-verbaal d.d. 17 juli 2007 houden in dat [betrokkene 5] verklaart tot het doen van de (aanvullende) aangifte en de klacht door haar moeder gemachtigd is. Uit de stukken blijkt echter niet van het bestaan een bijzondere schriftelijke volmacht verleend door de benadeelde. Voorts wordt het klacht-formulier inderdaad afgesloten met slechts het verzoek tegen de dochter van de verdachte een vervolging te doen instellen. Volgens bestendige jurisprudentie is het echter zo dat indien een stuk wel een aangifte bevat maar geen uitdrukkelijk verzoek om vervolging inhoudt of als de klacht niet overeenkomstig de wettelijke eisen is opgemaakt, het bestaan van een klacht als omschreven in art. 164 Sv niettemin kan worden aangenomen, mits op grond van het onderzoek op de terechtzitting is vastgesteld dat de klager ten tijde van het opmaken van dat stuk de bedoeling had dat een vervolging zou worden ingesteld. Ik zie niet in waarom deze regel niet zou gelden indien, zoals in de onderhavige zaak het geval is, de vereiste bijzondere schriftelijke machtiging ontbreekt. Ook dan geldt dat de fouten van de opsporingsambtenaar die de aangifte/klacht opnam (en die de aangever op de vereiste formaliteiten had moeten wijzen) in beginsel niet ten nadele van de klachtgerechtigde mogen komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fec7c6ec9872a9dfee59fa52e73c84caa8ec0179df965b37d340e778ad00be99 | shasum -a 256